گوگل سایت ما را چگونه می بیند | خزنده گوگل چیست؟

گوگل سایت ما را چگونه می بیند | خزنده گوگل چیست؟Reviewed by گروه سئو کندو on Feb 21Rating: 4.0گوگل سایت ما را چگونه می بیند | خزنده گوگل چیست؟گوگل سایت ما را چگونه می بیند و خزنده گوگل چیست؟ جواب این سوال را در ادامه می خوانید. مهمترین بخش مطالب شما باید در فرمت HTML باشد

حرکت یا به قول معروف خزیدن موتورها در شبکه و گونه ای که آنها مطالب شما را تفسیر می کنند محدود است و آن طور که من و شما یک صفحه وب را می بینیم موتور جستجو نمی بیند. در این فصل تمرکز ما روی جنبه های فنی ساخت (یا اصلاح) صفحه ی وب تان است تا آنها هم برای بازدیدکننده و هم برای موتورها ساختار مناسبی داشته باشند. این بخش از راهنما را در اختیار برنامه نویسان و طراحان و تمام افرادی که در ساخت سئو سایت شما سهیم هستند بگذارید تا همه روی یک چیز تمرکز کنند.

مطالب با قابلیت فهرست شدن (شاخص شدن)

گوگل سایت ما را چگونه می بیند و خزنده گوگل چیست؟ جواب این سوال را در ادامه می خوانید. مهمترین بخش مطالب شما باید در فرمت HTML باشد تا فهرست بندی موتور جستجو بهتر انجام شود. علیرغم پیشرفت فن آوری خزنده ها, فرمت هایی از قبیل تصاویر , فایل های فلش و جاوا و دیگر مطالب غیر متنی غالبا توسط آنها یا نادیده گرفته می شوند و یا بی ارزش. راحت ترین راهی که می توانید مطمئن شوید لغات و عباراتی که بازدیدکننده تان مشاهده می کنند برای موتورها هم قابل دید است این است که آنها را در قالب متن HTML قرار بدهید. البته روش های پیشرفته تری هم برای آن دسته که نیاز به قالب بندی یا سبک نمایش بهتری دارند موجود است.

۱- برای تصاویر نشانه alt بگذارید: به تصاویر gif, jpg, png , “نشانه ی alt” در فرمت HTML اختصاص بدهید تا تصویرهایتان برای موتور یک شرح متنی داشته باشد.

۲- لینک هایی با قابلیت خزیدن و جهت یابی بسازید.

۳- پلاگین های Flash یا java به متن صفحه اضافه کنید.

۴– اگر می خواهید لغات و عبارات به کار رفته در مطالب صوتی و تصویریتان شاخص شوند پس برای آنها رونوشت transcript ارائه دهید.

مشکل من اینه که کسی نمیتونه پیدام کنه. من یک سایت بزرگ فلش از پانداهای تردست درست کردم ولی هیچ جای گوگل دیده نمیشم. قضیه چیه؟

سایت تان را همان طور که موتورها می بینند ببینید

مشکل بسیاری از وب سایت ها شاخص کردن مطالب است. بنابراین محتوای تان را دوباره چک کنید. به کمک ابزارهایی مانند Google’s cache و SEO-browser.com و MozBar می توانید محتوای تان را تست کنید تا معلوم شود چه عناصری برای موتورها قابل دید و شاخص شدن هستند.

      چیزی که توسط google cache دیده می شود                                                   چیزی که بازدید کننده میبیند      

اوه اوه , پس ما اینطوری دیده میشیم؟

به کمک ویژگی “گوگل کچ” (Google’s cache) متوجه می شویم که سایت “پانداهای تردست” از نگاه موتور جستجو اصلا آن اطلاعات غنی که ما مشاهده می کنیم را ندارد و به همین دلیل موضوع “ربط دادن” سخت می شود.

           چیزی که موتور جستجو می بیند                                                                  چیزی که شما می بینید     

پس آن همه بامزگی کجا رفت؟

از دید “گوگل کچ” تمام آن صفحه ی جالب بالا مثل صحرا شده. حتی متنی که به ما بگوید این صفحه حاوی Axe battling Monkeys است هم دیده نمی شود. این سایت کاملا در فرمت Flash ساخته شده و به همین خاطر موتور جستجو نمی تواند هیچ مطلب یا حتی لینک به بازی ها را شاخص کند.

کار هوشمندانه این است که هم محتوای متن را چک کنید و هم توسط ابزارهای سئو ، صفحه تان را مجددا چک کنید تا مشخص شود موتورها چه چیزی را می بینند.

ساختار لینک با قابلیت خزیدن (حرکت)

همانگونه که موتورها باید محتوا را ببینند تا بتوانند آنها را در فهرست کلیدواژه های شاخص و عظیم خودشان لیست کنند , باید لینک ها را هم ببینند تا قبل از هر چیز بتوانند محتوا را ییدا کنند. یک لینک با قابلیت خزیدن (چیزی که می گذارد خزنده ها مسیرها را در شبکه مرور کنند) و پیدا کردن صفحات وب سایت برای موتور جستجو خیلی ضرورت دارد. صدها هزار سایت همین اشتباه مهم را می کنند و ساختار جهت دهی شان را طوری می سازند که برای موتورها غیرقابل دسترسی شوند و مانع می شود تا صفحات شان در فهرست شاخص ها لیست شود.

در زیر نشان می دهیم این مشکل چگونه رخ می دهد:

 

در شکل بالا , خزنده ی گوگل به صفحه A رسیده و لینکی می بیند به صفحه B و E. هر چند بین C و D شاید صفحات مهمی روی سایت باشد ولی خزنده راهی برای دسترسی به آنها ندارد (یا حتی نمی داند آنها وجود دارند). دلیلش این است که هیچ لینک مستقیم و قابل خزیدنی بین C و D وجود ندارد. آنها برای گوگل وجود ندارند! . اگر خزنده قبل از هر چیزی نتواند به صفحات شما دسترسی پیدا کند پس محتوای خوب , هدف دهی لغات کلیدی خوب و بازاریابی هوشمندانه هیچ کدام فرقی ایجاد نمی کنند.

پیکربندی لینک

بسته شدن برچسب لینک                متن لنگری لینک                              محل رجوع لینک            شروع برچسب لینک

این کلی ترین فرمت یک لینک است و کاملا برای موتورها قابل درک است و خزنده ها می دانند باید آن لینک را به نمودار شبکه اضافه کنند و از آن برای محاسبه متغیرهای مستقل پرسشی استفاده کنند (مثل PageRank گوگل) و برای شاخص کردن مطالبی که در صفحات رجوع شده می آیند هم دنبال کنند. تگ لینک (برچسب لینک) ناحیه روی صفحه است که کلیک میخورد و می تواند تصویر , متن یا چیزهای دیگر باشد و کاربر می تواند از طریق آنها به صفحه ی دیگر منتقل شود. این لینک ها عناصر اصلی جهت یابی در اینترنت به نام hyperlinks هستند. در عکس بالا تگ “<a” نشان دهنده شروع لینک است. “محل رجوع لینک” به کاربر و موتور می گوید که لینک دارد به کجا اشاره میکند. در این مثال به URL: http://www.jonwye.com رجوع می کند. بعد بخش قابلیت دیده شدن لینک برای کاربر است که در دنیای آموزش سئو به “متن لنگری” (anchor text) معروف است و منظور صفحه ای است که لینک دارد و به آن صفحه اشاره می کند. تگ “</a>” لینک را می بیند و دسترسی به لینک های دیگر را مسدود می کند.

حالا نگاهی می اندازیم به دلایلی که چرا صفحات نمی توانند قابل دسترسی باشند.

فرم های تسلیمی (پرسشنامه)

اگه کاربرتان باید قبل از دستیابی به مطلب تان فرمی یا پرسشنامه ی آنلاین پر کند پس موتورها هرگز نمی توانند صفحه های محافظت شده پشت آنها را ببینند. در این فرم ها مثلا باید رمز وارد کرد یا نظرسنجی های کامل صورت داد. در هر صورت , خزنده ها کلا فرم تسلیمی قبول نمی کنند و هر نوع مطلب یا لینکی که قرار باشد از طریق آنها دستیابی صورت گیرد برای موتورها نامرئی باقی می ماند.

لینک های JavaScript غیر قابل تجزیه هستند

اگه برای لینک های خود از JavaScript استفاده می کنید متوجه می شوید که موتورها یا در آنها اصلا حرکت نمی کنند یا اهمیت خاصی به محتوای درون شان نمی دهند. در صفحاتی که می خواهید خزنده حرکت کند باید لینک های JavaScript رو با لینک های HTML استاندارد عوض کنید (یا همراهی شان کنید).

لینک هایی که به صفحاتی که با “تگ ربات متا” یا “robot.txt” مسدود شده اند اشاره می کنند. ( Meta Robots tag )

صاحب سایت می تواند توسط دو فایل ” Meta Robots tag ” و “robot.txt” دسترسی خزنده به صفحه را محدود کند. باید هشدار بدهیم که برخی وب مسترها به طور غیرعمد از این دستورات برای مسدود کردن دستیابی ربات های سرکش استفاده می کنند ولی متوجه می شوند که موتورها , خزنده هایشان را متوقف می کنند.

Frames یا iframes

از لحاظ فنی , لینک ها در هر دو Frames و iframes قابلیت خزندگی دارند ولی آنها برای موتورها مشکلات ساختاری ایجاد می کنند. کلا اگر کاربر حرفه ای نیستید و به خوبی نمی دانید موتورها چگونه لینک ها را در Frames شاخص و دنبال می کنند پس بهتر است از آنها دوری کنید.

ربات ها از فرم های جستجو استفاده نمی کنند

هر چند این قضیه مستقیما با صحبت بالا (فرم پرسشنامه) هم جهت است ولی معمولا زیاد پیش می آید، که بد نیست به آن اشاره کنیم. برخی وب مسترها بر این باورند که اگر در سایت شان پنجره ی جستجو قرار بدهند پس موتورها می توانند هر چیزی را که بازدیدکننده جستجو می کند را پیدا کنند. متاسفانه خزنده ها برای پیدا کردن مطالب ، جستجویی انجام نمی دهند و در نتیجه میلیون ها صفحه غیرقابل دسترس باقی می مانند و تا زمانی که صفحه ای به آنها لینک نکند محکوم به بیگانگی اند.

لینک ها در قالب Flash و Java و دیگر پلاگین ها

لینک هایی که درون سایت “پاندای تردست” (در مثال قبلی) قرار دارند بهترین توصیف برای این رویداد هستند. ربطی ندارد چند تا پاندا در صفحه لیست و لینک شده باشند , هیچ خزنده ای نمی تواند از طریق ساختار لینک سایت به آنها دسترسی داشته باشد و آنها برای موتورها نامرئی باقی می مانند.

صفحه ای با صدها یا هزاران لینک

تعداد لینک هایی که موتورها روی هر صفحه دنبال می کنند محدود است. این محدودیت برای کم شدن اسپم ها و حفظ رتبه بندی ضرورت دارد. صفحاتی که چند صد لینک دارند نباید انتظار داشته باشند که تمام لینک هایشان دیده و شاخص شود.

 

اگه از چاله های بالا دوری کنید می توانید لینک های HTML تر و تمیزی داشته باشید که خزنده ها به راحتی بتوانند به مطالب شما دسترسی داشته باشند

Rel=”nofollow” را میتوان در ترکیب زیر به کار برد:

<a href=”https://moz.com” rel=”nofollow”>Lousy Punks!</a>

 

لینک ها می توانند خواص بسیاری داشته باشند و موتورها هم می توانند تقریبا تمام آنها را نادیده بگیرند , به غیر از یکی ، که خیلی مهم است: Rel=”nofollow”

در مثال بالا , اضافه کردن Rel=”nofollow” به تگ لینک , به موتور می گوید که صاحب سایت نمی خواهد این لینک مورد تایید صفحه ی مقصد قرار بگیرد.

Nofollow کلا به موتور دستور می دهد لینک را دنبال نکند (هر چند برخی می کنند). این تگ به عنوان روشی برای متوقف کردن نظرات خودکار وبلاگ ها , کتاب مهمان و اسپم ها ابداع شد ولی طی زمان به راهی تبدیل شده تا موتور لینکی که به طور معمول عبور می دهد را مسدود کند. هر موتوری تفسیر خودش را از لینک تگ شده با nofollow می کند , ولی در هر صورت این لینک ها قدرت لینک های نرمال را ندارند.

آیا لینک های nofollow بد هستند؟

اگرچه لینک های nofollow نسبت به مابقی لینک ها قدرتمند نیستند ولی بخش عادی ای از این تنوع شده اند . در وب سایتی که لینک های ورودی اش زیاد باشند به مرور لینک های دنبال نشده انباشته می شوند و این چیز بدی نیست. در واقع بخش “عوامل رتبه بندی” ما نشان می دهد که درصد لینک های ورودی nofollow در سایت های رتبه بالا نسبت به سایت های رتبه پایین بیشتر است.

گوگل

طبق اظهارات گوگل , آنها نه لینک های nofollow را دنبال می کنند و نه به این لینک ها رتبه می دهند و نه متن لنگری شان ارزشی دارد . اساسا استفاده از nofollow باعث می شود تا گوگل لینک های مقصد را از نمودار کلی شبکه وب بردارد و به عنوان متن HTML تفسیر کند (انگار لینک وجود ندارد). به گفته ی گوگل , وب مسترها می گویند حتی یک لینک nofollow از سایت معتبری مثل Wikipedia هم می تواند نشانه ای از اطمینان باشد.

Bing & Yahoo!

بینگ که نتایج جستجوی یاهو را ارائه می دهد گفته آنها هم لینک های nofollow را در نمودار لینکی خود شامل نمی کنند (هر چند هنوز لینک های nofollow به عنوان راهی برای کشف صفحات جدید توسط خزنده های شان استفاده می شوند). بنابراین اگر چه این موتورها این لینک ها را دنبال می کنند ولی از آنها در محاسبات رتبه بندی استفاده نمی کنند.

 

ادامه دارد…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *